HMK m. 297/2, hükmün sonuç kısmında taraflara 'yüklenen borç ve tanınan hakların' açıkça gösterilmesini gerektirir. Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nin 2016/17451 E. sayılı kararında, davalının 'takas ve mahsup' talebi hakkında hükümde bir değerlendirme yapılmaması neden bu maddeye aykırı bulunmuştur?

Davalının ileri sürdüğü 'takas ve mahsup' talebi, esasen davacının alacağına karşı ileri sürülmüş bir savunma ve aynı zamanda karşı bir haktır. Takas, borçları sona erdiren bir hukuki nedendir. Mahkemenin, davacının alacağını tespit ederken, davalının bu savunmasını ve karşı hakkını da değerlendirmesi ve bu konuda bir karar vermesi zorunludur. Eğer mahkeme takas talebini haklı bulursa, davacının alacağından bu miktarı düşerek kalan miktar üzerinden hüküm kurmalıdır. Eğer takas talebini haksız veya ispatlanamamış bulursa, bu talebi reddetmelidir. Yargıtay 13. HD'nin kararında, mahkemenin davacının alacağına hükmederken, davalının bu önemli savunması olan takas-mahsup talebini gerekçesinde tartışıp hüküm fıkrasında bu konuda olumlu veya olumsuz hiçbir karar vermemesi, HMK m. 297/2'ye aykırı bulunmuştur. Çünkü bu durum, davalının savunma hakkının (hukuki dinlenilme hakkı) dikkate alınmadığı ve kararın bu yönden eksik olduğu anlamına gelir. Hüküm, davalının bu talebinin akıbetini belirsiz bırakmıştır. Mahkeme, hüküm fıkrasında açıkça 'davalının takas ve mahsup talebinin reddine' veya 'davalının takas ve mahsup talebinin ... TL miktar yönünden kabulü ile bu miktarın davacı alacağından mahsubuna' şeklinde bir karar vermekle yükümlüydü.