Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin E:2016/4716 sayılı kararında, reddi istenen hakimin, ret talebini HMK m. 41'e göre geri çevirmek yerine, HMK m. 42'ye göre reddedip disiplin para cezasına hükmetmesi neden hukuka aykırı bulunmuştur?

Çünkü HMK'da bu iki durum için farklı usuller ve yetkili merciler öngörülmüştür. HMK m. 41, sadece belirli şartlar altında (süre aşımı, delil yokluğu, kötü niyet) reddedilen hakimin 'kendisine' talebi geri çevirme yetkisi verir ve bu karar ara karardır. HMK m. 42 ise, bu şartlar yoksa dosyanın gönderildiği 'merciin' talep hakkında esastan inceleme yaparak (kabul veya ret) karar vermesini ve ancak ret halinde disiplin para cezasına hükmetmesini düzenler. Kararda, reddedilen hakimin, merciin yetkisinde olan bir işlemi (esastan ret ve para cezası) kendisinin yapmasının, yetki ve usul kurallarının açık bir ihlali olduğu belirtilmiştir. Reddedilen hakim, merci değildir. Bu nedenle karar bozulmuştur. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-42-ret-talebinin-incelenmesi.html)