6100 sayılı HMK'nın 36. maddesinde düzenlenen hakimin reddi sebepleri arasında, reddedilen hakim ile taraflardan birinin vekili (avukatı) arasında husumet bulunması yer alır mı? Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin (E:2017/6712) kararında bu konu nasıl değerlendirilmiştir?

HMK m. 36/1-d, reddedilen hakim ile 'iki taraftan birisi' arasında bir dava veya husumet bulunmasını ret sebebi olarak sayar. Metin, doğrudan tarafın vekilini kapsamaz. Ancak Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin E:2017/6712, K:2017/4273 sayılı kararında, davalı vekilinin, reddedilen hakimle arasında kişisel bir husumet bulunduğunu ileri sürerek yaptığı ret talebi, merci tarafından 'vekilden kaynaklanan sebepler' olarak nitelendirilmiş ve HMK m. 36'daki sebeplerden sayılmayarak reddedilmiştir. Bu, kanunun lafzına sıkı bağlı bir yorumu yansıtmaktadır. Ancak bu durum, hakimin tarafsızlığına gölge düşürecek yoğunlukta ise, genel tarafsızlık ilkesi çerçevesinde değerlendirilebilir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-42-ret-talebinin-incelenmesi.html)