Bir davada, reddi istenen hakimin, ret talebini kendisinin geri çevirebilmesi HMK m. 41'e göre hangi şartlara bağlıdır? Bu geri çevirme kararına karşı kanun yolu nedir?

Tek hakimli mahkemelerde reddedilen hakimin, talebi merciye göndermeden kendisinin geri çevirebilmesi HMK m. 41'de sayılan üç kümülatif şarttan birinin varlığına bağlıdır: 1) Ret talebi süresinde yapılmamışsa. 2) Ret talebini inandırıcı kılan bir delil veya emare gösterilmemişse. 3) Ret talebinin davayı uzatmak amacıyla yapıldığı açıkça anlaşılıyorsa. Bu şartlardan biri varsa hakim talebi geri çevirebilir. Bu 'geri çevirme kararı' bir ara kararı niteliğindedir ve tek başına kanun yoluna (istinaf/temyiz) tabi değildir. Ancak 'esas hükümle birlikte' temyiz edilebilir. Eğer bu şartlar yoksa, hakim talebi görüşüyle birlikte merciye göndermek zorundadır. (Y20HD-K.2016/7291) (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-42-ret-talebinin-incelenmesi.html)