TCK m. 142/2-g'de düzenlenen 'büyük veya küçük baş hayvan hakkında' hırsızlık suçunun, basit hırsızlıktan (TCK m. 141) daha ağır bir ceza ile yaptırım altına alınmasının sosyo-ekonomik ve tarihi gerekçeleri nelerdir? Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, çalınan hayvanın 'canlı' olması şart mıdır? Örneğin, kesilmiş ve et haline getirilmiş bir büyükbaş hayvanın çalınması bu fıkra kapsamında değerlendirilir mi?

TCK m. 142/2-g'deki nitelikli halin temel gerekçesi, özellikle kırsal kesimde yaşayan ve geçimini hayvancılıkla sağlayan insanların en önemli ekonomik değerlerinden birini korumaktır. Büyük veya küçükbaş hayvanlar, birçok aile için sadece bir mal değil, aynı zamanda bir 'üretim aracı' ve 'geçim kaynağı'dır. Bu hayvanların çalınması, mağdur üzerinde basit bir eşyanın çalınmasından çok daha ağır ekonomik ve sosyal sonuçlar doğurabilir. Bu nedenle kanun koyucu, bu tür hırsızlığı özel olarak ve daha ağır bir ceza ile düzenlemiştir. Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için, çalınan şeyin hukuken 'büyük veya küçükbaş hayvan' niteliğinde olması gerekir. Bu tanım, canlı hayvanları ifade eder. Hayvan kesildikten ve et haline getirildikten sonra, artık hukuken 'hayvan' değil, bir 'et ürünü' veya 'eşya' niteliğindedir. Dolayısıyla, bir kasaptan veya depodan kesilmiş etlerin çalınması, bu özel nitelikli hali oluşturmaz ve eylem, koşullarına göre TCK m. 141 (basit hırsızlık) veya TCK m. 142/2-h (kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık) kapsamında değerlendirilir. Nitelikli halin uygulanması için, suçun konusunun 'canlı' bir büyük veya küçükbaş hayvan olması şarttır. (Kaynak: www.zulkufarslan.av.tr/ozel-beceriyle-hirsizlik-sucu/ - Madde Gerekçesi ve genel ceza hukuku doktrini)