Yasadışı bir yapılanmanın, TCK anlamında bir 'terör örgütü' (TCK m. 314) olarak kabul edilebilmesi için, 'cebir ve şiddet' kullanmayı bir yöntem olarak benimsemiş olması şart mıdır? 'Devlete sızma', 'kamu kurumlarını ele geçirme' ve 'meşru görüntü altında illegal faaliyet yürütme' gibi yöntemler izleyen FETÖ/PDY tipi bir yapılanmanın, geleneksel terör örgütü tanımlarından ne gibi farkları vardır? Bu tür yapıların, devletin anayasal düzenini ortadan kaldırmaya yönelik nihai amacının, cebir ve şiddet unsurunu nasıl içerdiğini Yargıtay içtihatları çerçevesinde tartışınız.

Geleneksel terör örgütü tanımında, amaçlara ulaşmak için 'cebir ve şiddet'in bir yöntem olarak benimsenmesi temel bir unsurdur. Ancak Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun FETÖ/PDY ile ilgili kararlarında, bu örgütün farklı bir model ortaya koyduğu kabul edilmiştir. Bu modele göre, örgüt başlangıçta doğrudan cebir ve şiddet yöntemlerine başvurmak yerine, 'devlete sızma', 'kamu kurumlarını (özellikle yargı, emniyet, ordu) ele geçirme' ve 'meşru görünümlü (eğitim, ticaret, sivil toplum) faaliyetler' altında gizlenme ve güç toplama stratejisi izlemiştir. Bu, onu klasik terör örgütlerinden ayıran temel farktır. Ancak Yargıtay, bu sızma ve ele geçirme faaliyetlerinin nihai amacının 'devletin anayasal düzenini cebren ilgaya, değiştirmeye veya değiştirmeye teşebbüse' yönelik olduğunu belirtmiştir. Örgütün, devletin anayasal kurumlarının ve cebir kullanma yetkisine sahip organlarının kontrolünü ele geçirdiğinde, bu gücü anayasal düzeni ortadan kaldırmak için bir 'cebir' aracı olarak kullanma potansiyeline ve amacına sahip olduğu kabul edilmiştir. 15 Temmuz darbe girişimi de bu nihai amacın ve cebir kullanma potansiyelinin somut bir göstergesi olarak değerlendirilmiştir. Dolayısıyla, bu tür yapılarda cebir ve şiddet, başlangıçta değil, nihai aşamada ortaya çıkan ve örgütün yapısında mündemiç olan bir unsur olarak kabul edilmektedir. (Kaynak: sen.av.tr/tr/makale/illegal-yapilanmalar-hakkinda-kisa-bir-degerlendirme/)