Bir ceza davasında, sanığın müdafiinin UYAP (Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi) üzerinden elektronik imza ile gönderdiği temyiz dilekçesinin hukuki geçerliliği nedir? Yargıtay, bu tür elektronik başvuruları, ıslak imzalı fiziki dilekçelerle eşdeğer kabul etmekte midir? Mahkemenin, bu tür bir başvuruyu 'usulüne uygun yapılmadığı' gerekçesiyle reddetmesi mümkün müdür?

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 445. maddesi ve ilgili diğer mevzuat uyarınca, güvenli elektronik imza ile imzalanarak UYAP üzerinden gönderilen belgeler, ıslak imzalı belgelerle tamamen aynı hukuki geçerliliğe sahiptir. Bu kural, ceza yargılamasında da kıyasen uygulanmaktadır. Dolayısıyla, bir sanık müdafiinin UYAP üzerinden güvenli elektronik imza ile gönderdiği temyiz dilekçesi, usulüne uygun ve geçerli bir başvurudur. Yargıtay'ın istikrarlı uygulaması da bu yöndedir. Yargıtay, süresi içinde UYAP aracılığıyla yapılan elektronik imzalı başvuruları geçerli kabul etmekte ve esastan incelemektedir. Bir mahkemenin, bu şekilde yapılmış bir başvuruyu 'usulüne uygun yapılmadığı' gerekçesiyle reddetmesi, HMK m. 445 ve elektronik tebligat mevzuatına açıkça aykırı olur ve bu karar kanun yolu denetiminde bozulur. (Kaynak: Yargıtay 16. Ceza Dairesi, 2018/558 K. sayılı karar ve genel UYAP uygulamaları - barandogan.av.tr/blog/mevzuat/cmk-madde-291-temyiz-istemi-ve-suresi.html)