657 sayılı Kanuna tabi bir memurun, başka bir sınıfta (örneğin Genel İdare Hizmetleri'nden Teknik Hizmetler'e) veya derecesinin altında bir görevde çalıştırılmamasının (DMK m. 45) temel amacı nedir? Bu kuralın istisnaları nelerdir? Bir zabıta memurunun (Genel İdare Hizmetleri Sınıfı), itfaiye eri (Yardımcı Hizmetler Sınıfı) olarak 'görevlendirilmesi' işlemi, Danıştay Beşinci Dairesi'nin E:2000/6165 sayılı kararı ışığında hukuka uygun mudur? 'Atama' ile 'görevlendirme' arasındaki fark bu sonucu etkiler mi?

DMK m. 45'in temel amacı, memurun eğitim, kariyer ve liyakat ilkelerine uygun olarak, kazanılmış hak aylık derecesi ve mensup olduğu hizmet sınıfının hiyerarşik yapısıyla uyumlu bir görevde çalışmasını sağlayarak memuriyet güvencesini korumaktır. Bu kuralın temel istisnaları; memurun kendi isteğiyle daha alt dereceli bir kadroya atanması (DMK m. 76) veya belirli şartlarda (personel bulunamaması gibi) kadro karşılık gösterilerek üst dereceli bir göreve vekaleten atanmasıdır (DMK m. 45/2). Danıştay Beşinci Dairesi'nin E:2000/6165 sayılı kararında, GİH sınıfındaki bir zabıta memurunun YH sınıfındaki itfaiye eri olarak görevlendirilmesi, DMK m. 45'e aykırı bulunarak iptal edilmiştir. İdarenin işlemi 'atama' değil 'görevlendirme' olarak adlandırması sonucu değiştirmez. Danıştay, işlemin adından çok, fiili sonucuna bakmaktadır. Eğer bir görevlendirme, memuru fiilen kendi sınıfının dışında ve daha alt statüde bir işte sürekli olarak çalıştırma sonucunu doğuruyorsa, bu hukuka aykırı bir 'sınıf dışı çalıştırma' olarak kabul edilir. Dolayısıyla, geçici ve istisnai olması gereken görevlendirme müessesesi, DMK m. 45'teki yasağı dolanmak için kullanılamaz. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/devlet-memurlari-kanunu-45-madde-dmk/)