657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 130. maddesi uyarınca disiplin cezası verilebilmesi için memurun savunmasının alınması zorunludur. Bu savunma hakkı, 657 sayılı Kanun'un 129/2. maddesinde düzenlenen 'Yüksek Disiplin Kurulunda sözlü veya yazılı savunma yapma' hakkından ne şekilde ayrılır? Danıştay On İkinci Dairesi'nin E:2003/1159, K:2006/207 sayılı kararında, 'Devlet memurluğundan çıkarma' cezası ile 'meslekten çıkarma' cezası arasında savunma hakkının kullanımı açısından yapılan ayrımın hukuki temelini açıklayınız.

657 sayılı Kanun'da iki tür savunma hakkı düzenlenmiştir: 1) Genel Savunma Hakkı (m. 130): Tüm disiplin cezaları için geçerlidir. Cezayı verecek amir veya kurul, memura isnat edilen fiili bildirir ve en az 7 gün süre vererek yazılı savunmasını ister. Bu, temel ve zorunlu bir haktır. 2) Özel Savunma Hakkı (m. 129/2): Sadece 'bir daha Devlet memurluğuna atanmamak üzere memurluktan çıkarma' cezası teklifiyle Yüksek Disiplin Kuruluna sevk edilen memurlar için tanınmış ek bir güvencedir. Bu memurlar, 130. maddedeki genel savunma hakkına ek olarak, Yüksek Disiplin Kurulunda sözlü veya vekil aracılığıyla yazılı savunma yapma ve tanık dinletme hakkına sahiptir. Danıştay On İkinci Dairesi'nin E:2003/1159 sayılı kararında, Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü uyarınca verilen 'meslekten çıkarma' cezasının, 657 sayılı Kanun'daki 'bir daha Devlet memurluğuna atanmamak üzere memurluktan çıkarma' cezası ile aynı nitelikte olmadığı belirtilmiştir. Bu nedenle, 'meslekten çıkarma' cezasında, memura 129/2. maddedeki özel (sözlü savunma, tanık dinletme) savunma hakkının tanınmamasının işlemi sakatlamayacağına karar verilmiştir. Ancak, aynı kararda, memura 130. maddedeki genel ve zorunlu savunma hakkının hiç kullandırılmadığı tespit edildiği için işlem bu nedenle hukuka aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Bu karar, savunma haklarının kapsamının, verilecek cezanın niteliğine göre değiştiğini göstermektedir. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/devlet-memurlari-kanunu-130-madde-dmk/)