657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 19. maddesi, 'Devlet memurlarının, özel kanununda yazılı belirli şartlar içinde, emeklilik hakları vardır' hükmünü amirdir. Bir memurun, emeklilik talebinde bulunduktan sonra, ancak emeklilik işlemi idarece tekemmül etmeden önce bu talebinden vazgeçmesi hukuken mümkün müdür? Danıştay Beşinci Dairesi'nin E:1999/2302, K:1999/2444 sayılı kararında, memurun vazgeçme iradesinin hukuki akıbeti nasıl değerlendirilmiştir? Emeklilik iradesinin 'şarta bağlanması' (örneğin, belirli bir kadroya atandıktan sonra emekli olma) geçerli midir?

Bir devlet memurunun emeklilik talebi, tek taraflı bir irade beyanı olup, bu beyan idareye ulaştıktan ve idarenin onayıyla emeklilik işlemi tekemmül ettikten sonra kural olarak geri alınamaz. Ancak, emeklilik onayı henüz verilmeden, yani işlem hukuken tekemmül etmeden önce memurun talebinden vazgeçmesi mümkündür. Danıştay Beşinci Dairesi'nin E:1999/2302, K:1999/2444 sayılı kararında, davacının emeklilik isteminin kurumun en yüksek amirinin onayıyla 6.3.1998 tarihinde tekemmül ettiği, davacının ise bu tarihten sonra 13.3.1998 tarihli dilekçeyle vazgeçme iradesini bildirdiği belirtilmiştir. Danıştay, emeklilik statüsü hukuken oluştuktan sonra yapılan vazgeçme beyanının, bu statüyü sona erdirip tekrar memur statüsünü kazandırmayacağına hükmetmiştir. Emeklilik iradesinin şarta bağlanması ise hukuken geçerli değildir. Kararda da belirtildiği gibi, 'emeklilik istemini I. derece kadrolu şube müdürlüğü görevine atama koşuluna bağlaması mümkün olmayan' davacının, şartsız olarak verdiği dilekçedeki emeklilik istemi geçerli kabul edilmiştir. Dolayısıyla, memur emeklilik talebini şarta bağlayamaz; eğer talepte bulunmuşsa, bu şartsız bir talep olarak kabul edilir. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/devlet-memurlari-kanunu-19-madde-dmk/)