Danıştay On Birinci Dairesi'nin E:2001/481, K:2003/5610 sayılı kararında, asilde aranan 'yüksek öğrenim mezunu olma' şartını taşımayan lise mezunu bir memurun, 1. derece kadrolu mal müdürlüğüne vekaleten atanması durumunda, bu kişiye vekalet aylığı ödenip ödenemeyeceği nasıl çözümlenmiştir? Mahkeme, Anayasa'nın hangi ilkesine dayanarak bir ödeme yapılması gerektiğine karar vermiştir?

Anılan Danıştay kararında, asilde aranan şartları (yüksek öğrenim) taşımayan bir kişinin vekil olarak atanamayacağı ve kendisine vekalet aylığı ödenemeyeceği kural olarak kabul edilmiştir. Ancak mahkeme, bu kuralı katı bir şekilde uygulamamıştır. Davacının fiilen bu görevi yürüttüğü ve sorumluluğunu üstlendiği gerçeğinden hareketle, Anayasa'nın 18. maddesinde düzenlenen 'angarya yasağı' ilkesine dayanmıştır. Mahkemeye göre, kişiye fiilen yaptığı bir iş karşılığında hiçbir ücret ödenmemesi angarya teşkil edeceğinden, davacıya doğrudan 'vekalet aylığı' adı altında olmasa da, 'vekalet aylığına eşdeğer tutarda bir meblağın tazminat olarak' ödenmesi gerektiğine karar vermiştir. Ancak, zam ve tazminat gibi diğer haklardan yararlanamayacağını da belirtmiştir.