TCK Madde 22/6'da düzenlenen ve 'şahsi cezasızlık sebebi' olarak nitelendirilebilecek olan taksirli suçlarda ceza verilmemesi hali hangi koşullara bağlıdır? Bilinçli taksir durumunda bu hüküm nasıl uygulanır?

TCK Madde 22/6'ya göre, taksirli bir hareket sonucu neden olunan netice, 'münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından, artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açmışsa' faile ceza verilmez. Bu hükmün uygulanabilmesi için iki temel koşul vardır: 1) Taksirli bir suç işlenmiş olmalı. 2) Ortaya çıkan netice (örneğin ölüm), faili ve ailesini, dışarıdan bir ceza verilmesini anlamsız kılacak kadar ağır bir şekilde mağdur etmiş olmalı (Örneğin, annenin dikkatsizliği sonucu kendi bebeğinin ölümüne neden olması). Bu hüküm, failin zaten en büyük cezayı vicdanen çektiği varsayımına dayanır. Ancak, eğer suç 'bilinçli taksirle' işlenmişse faile ceza verilir, fakat verilecek ceza yarıdan altıda bire kadar indirilebilir.