657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 98. maddesi uyarınca devlet memurluğunu sona erdiren hallerden biri olan 'memurluğa alınma şartlarından herhangi birini kaybetme' durumunu, kesinleşmemiş bir mahkumiyet kararı bağlamında değerlendiriniz. Danıştay 12. Dairesi'nin 2005/4465 K. sayılı kararında bu konuda nasıl bir sonuca varılmıştır?

657 sayılı DMK m. 48/A-5, memurluğa engel suçlardan dolayı 'hükümlü bulunmamayı' bir şart olarak düzenlemiştir. 'Hükümlü olma' durumu, ceza mahkemesi kararının kesinleşmesiyle ortaya çıkar. DMK m. 98/b'ye göre memurluk, bu şartlardan birinin kaybedilmesiyle sona erer. Danıştay 12. Dairesi'nin 2005/4465 K. sayılı kararında, sahtecilik suçundan 1 yıl hapis cezası alan ancak bu kararı temyiz eden bir memurun görevine son verilmesi işlemi incelenmiştir. Danıştay, ceza mahkemesi kararının temyiz aşamasında olması, yani henüz 'kesinleşmemiş' olması nedeniyle, davacının hukuken 'hükümlü' sayılmayacağını belirtmiştir. Bu nedenle, DMK m. 48/A-5'teki 'hükümlü bulunmama' şartını kaybetme koşulu gerçekleşmemiştir. Dolayısıyla, kesinleşmemiş bir mahkumiyet kararına dayanılarak memurun görevine son verilmesi işlemi hukuka aykırı bulunmuş ve iptal edilmiştir. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/devlet-memurlari-kanunu-98-madde-dmk/)