Anayasa Mahkemesi'nin Fecir E. T. (B. No: 2014/10590) kararında, mobbing (psikolojik taciz) hangi temel hak kapsamında değerlendirilmiş ve devlete bu konuda ne gibi pozitif yükümlülükler yüklenmiştir?

Anayasa Mahkemesi, Fecir E. T. kararında, mobbingi Anayasa'nın 17. maddesinde güvence altına alınan 'kişinin maddi ve manevi varlığını koruma ve geliştirme hakkı' kapsamında değerlendirmiştir. AYM'ye göre, çalışanlara yönelik sistematik, yıldırıcı, dışlayıcı ve kasıtlı olumsuz tutum ve davranışlar bütünü olan psikolojik taciz, bu temel hakkı zedeleyebilir. Bu bağlamda devletin pozitif yükümlülükleri şunlardır: 1) Önleyici tedbirler almak: İşyerlerinde mobbingin önlenmesi için gerekli yasal ve idari tedbirleri almak. 2) Etkili soruşturma yapmak: Mobbing şikayetlerini etkili bir şekilde incelemek. 3) Sorumluları cezalandırmak ve zararı gidermek: Sorumluların yasal çerçevede cezalandırılmalarını ve mağdurların uğradıkları maddi ve manevi zararların giderilmesini sağlamak. Bu yükümlülükler, Gözden Geçirilmiş Avrupa Sosyal Şartı'nın 26. maddesi ve ILO sözleşmeleri gibi uluslararası belgelerle de desteklenmektedir. (Kaynak: or.av.tr/mobbing-nedir/)