İlgi ve sevgi eksikliği, Türk Medeni Kanunu'nda (TMK) özel bir boşanma sebebi olarak düzenlenmemiş olmasına rağmen, Yargıtay içtihatları çerçevesinde hangi hukuki gerekçeye dayandırılarak boşanma kararına esas teşkil edebilir? Bu iddianın ispatı için mahkemelerin hangi somut unsurları değerlendirdiğini ve bu delillerin hukuki niteliğini açıklayınız.

İlgi ve sevgi eksikliği, TMK'da özel bir boşanma sebebi olarak yer almamasına rağmen, TMK m. 166 uyarınca 'evlilik birliğinin temelinden sarsılması' ilkesi kapsamında değerlendirilir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin kararlarında belirttiği üzere, bu eksikliğin ortak hayatı çekilmez hale getirdiğinin ispatlanması gerekir. Mahkemeler, bu iddiayı değerlendirirken; (1) eksikliğin ne zaman başladığı, (2) tarafların evliliği kurtarma çabaları, (3) eşler üzerindeki psikolojik etkiler (psikolojik şiddet/duygusal ihmal), (4) bu durumu kanıtlayan somut olaylar ve davranışlar gibi unsurları inceler. Delil olarak ise mesaj kayıtları, tanık beyanları ve özellikle psikolojik baskıyı somutlaştıran terapist raporları gibi unsurlar kullanılabilir. Bu deliller, soyut olan 'ilgisizlik' iddiasını somut olgulara dayandırarak mahkemenin kanaat oluşturmasını sağlar. (Kaynak: avmehmetgenc.com/ilgi-ve-sevgi-eksikligi-nedeniyle-bosanma)