Asıl işveren-alt işveren ilişkisinde, alt işverenin daha önce o işyerinde çalışmış bir kişi olması, İş Kanunu m. 2 uyarınca neden yasaklanmıştır? Bu yasağın arkasındaki temel amaç nedir ve bu yasağa rağmen kurulan bir ilişkinin hukuki sonucu ne olur?

Bu yasak, İş Kanunu m. 2'nin 7. fıkrasında açıkça belirtilmiştir. Yasağın temel amacı, muvazaalı (danışıklı) alt işverenlik ilişkilerinin önüne geçmektir. Uygulamada, işverenlerin, kendi işçilerinden birini kağıt üzerinde 'şirket kurdurarak' veya 'bağımsız bir işveren gibi göstererek' alt işveren yapıp, aslında kendi işçisi olan diğer kişileri bu yeni yapı üzerinden daha düşük ücretle, sendikasız veya daha az sosyal hakla çalıştırmaya devam etme yoluna gittikleri görülmüştür. Kanun koyucu, bu tür 'danışıklı dövüşü' engellemek ve işçinin haklarının gasp edilmesini önlemek amacıyla, 'daha önce o işyerinde çalıştırılan bir kimse ile' alt işverenlik ilişkisi kurulmasını kategorik olarak yasaklamıştır. Bu yasağa rağmen kurulan bir ilişki, baştan itibaren geçersiz ve muvazaalı kabul edilir. Bunun hukuki sonucu, alt işverenin işçilerinin işe başladıkları ilk günden itibaren asıl işverenin işçisi sayılması ve asıl işyerindeki emsal işçilerin tüm haklarından (ücret, TİS, kıdem vb.) yararlanmasıdır.