Bir mirasbırakan, vasiyetnamesinde saklı paylı mirasçısı olan çocuğunu mirasçılıktan çıkardığını (ıskat) belirtmiş, ancak TMK m. 512 uyarınca bunun sebebini göstermemiştir. Mirasçılıktan çıkarılan çocuk, bu duruma karşı hangi davayı açmalıdır ve bu davanın sonucunda miras hakkı açısından ne elde eder? Bu davada ispat yükü kimin üzerindedir?

Mirasbırakanın, mirasçılıktan çıkarma sebebini ölüme bağlı tasarrufunda belirtmesi yasal bir zorunluluktur (TMK m. 512/1). Sebep gösterilmemesi veya gösterilen sebebin yetersiz olması halinde, mirasçılıktan çıkarılan kişi 'tenkis davası' açmalıdır. Bu dava, mirasçılıktan çıkarmanın iptali davasından farklıdır. Tenkis davasında ispat yükü, normalin aksine davacıda değil, mirasçılıktan çıkarmadan menfaat sağlayan davalı mirasçılar veya vasiyet alacaklılarındadır. Davalılar, ortada geçerli ve kanuna uygun bir çıkarma sebebi olduğunu ispat etmek zorundadırlar. Mirasbırakan sebep göstermediği için davalıların bu ispatı yapması mümkün olmayacaktır. Sonuç olarak, mahkeme çıkarma işlemini geçersiz kabul eder ve davacı çocuk, mirastan tamamen mahrum kalmak yerine, en azından 'saklı payını' alır. Mirasbırakanın başkaca bir tasarrufu yoksa, tenkis davası sonucunda saklı payına tekabül eden miras hakkına kavuşur.