Çekişmeli bir boşanma davasında, tarafların evliliği kurtarmaya yönelik çaba gösterip göstermediklerinin (örneğin aile danışmanına gitmeleri) mahkeme tarafından değerlendirilmesi, davanın sonucu açısından ne gibi etkiler doğurur?

Tarafların evliliği kurtarmaya yönelik çaba göstermiş olmaları, mahkemenin kusur değerlendirmesinde önemli bir kriterdir. Bu durum, özellikle her iki tarafın da evlilik birliğinin sarsılmasına yol açan olaylarda payı olduğu durumlarda önem kazanır. Bir tarafın sorunları çözmek için aile danışmanlığına gitmeyi teklif etmesi, iletişim kurmaya çalışması gibi yapıcı adımlar atması, onun 'iyi niyetli' olduğunu ve evliliğe olan sadakatini gösterir. Diğer tarafın ise bu tür çabalara kayıtsız kalması, reddetmesi veya süreci sabote etmesi, onun 'kusurlu' davranışını pekiştirir. Mahkeme, evliliği kurtarmaya çalışan taraf lehine, diğer taraf aleyhine daha ağır bir kusur oranı belirleyebilir. Kusur oranındaki bu farklılık, TMK m. 174 ve 175 uyarınca maddi/manevi tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin kabul veya reddedilmesinde doğrudan belirleyici bir rol oynar. Örneğin, daha az kusurlu veya kusursuz olan taraf tazminat ve nafaka talep edebilirken, tam kusurlu taraf bu haklardan mahrum kalır.