PVSK m. 4/A'da polise tanınan 'durdurma' yetkisinin kullanılabilmesi için aranan 'makul sebep' ne anlama gelmektedir? Bu yetkinin 'keyfilik' oluşturacak şekilde kullanılmaması ilkesi, kent girişlerinde kurulan sürekli ve sabit kontrol noktalarının hukuki durumunu nasıl etkiler?

PVSK m. 4/A'ya göre 'makul sebep', polisin tecrübesine ve o anki durumdan edindiği izlenime dayanan, ancak soyut bir histen öte, somut olgulara dayalı rasyonel bir çıkarımı ifade eder. Örneğin, kişinin şüpheli davranışları, üzerinde suç aleti olabileceğine dair bir emare (kıyafetindeki kabarıklık), suçun işlendiği yerden kaçması gibi durumlar makul sebep oluşturabilir. Bu yetki, keyfiliğe yol açmamalıdır. PVSK m. 4/A, 'Süreklilik arz edecek, fiilî durum ve keyfilik oluşturacak şekilde durdurma işlemi yapılamaz.' hükmünü amirdir. Kent girişlerinde 24 saat esasına göre kurulan, her aracı veya kişiyi potansiyel olarak durduran sabit kontrol noktaları, bu 'süreklilik' yasağına aykırıdır. Bu tür uygulamalar, belirli ve somut bir 'makul sebep' olmaksızın genel bir denetim niteliği taşır ve kanunun öngördüğü bireysel ve somut sebebe dayalı durdurma yetkisinin dışına çıkarak, Anayasa ile güvence altına alınan seyahat özgürlüğüne de müdahale teşkil eden fiili bir durum yaratır. Bu nedenle, bu tür sabit noktaların hukuki dayanağı tartışmalıdır.