Türk Medeni Kanunu'nda 'ilgi ve sevgi eksikliği' doğrudan bir boşanma sebebi olarak düzenlenmemiş olmasına rağmen, Yargıtay içtihatlarında bu durum hangi hukuki gerekçeyle ve hangi koşullar altında boşanma sebebi olarak kabul edilmektedir? Bu tür bir iddiada ispat yükü ve kullanılabilecek deliller nelerdir?

İlgi ve sevgi eksikliği, TMK'da özel bir boşanma sebebi olmamakla birlikte, Yargıtay tarafından TMK m. 166'da düzenlenen 'evlilik birliğinin temelinden sarsılması' kapsamında değerlendirilmektedir. Yargıtay'a göre, bu eksikliğin tek başına boşanma sebebi olabilmesi için 'ortak hayatı çekilmez hale getirmesi' ve bu durumun ispatlanması gerekmektedir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin bir kararında belirttiği gibi, 'Eşlerin birbirine karşı sevgi ve ilgi göstermemesi, ortak hayatı çekilmez hale getirdiği takdirde evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı kabul edilir.' İspat için kullanılabilecek deliller arasında tanık beyanları, mesaj kayıtları, sosyal medya yazışmaları ve özellikle duygusal ihmalin psikolojik etkilerini gösteren terapist veya psikolog raporları yer alır. Mahkeme, bu deliller ışığında durumun evliliği sürdürülemez kılıp kılmadığını somut olayın koşullarına göre değerlendirir.