Ceza muhakemesinde, şikayetten vazgeçmenin 'onu kabul etmeyen sanığı etkilememesi' (TCK m. 73/6) kuralının ardındaki adil yargılanma hakkı ile bağlantılı mantık nedir? Sanık neden lehine gibi görünen bir vazgeçmeyi kabul etmek istemeyebilir?

Bu kuralın temel mantığı, sanığın 'lekelenmeme hakkı' ve 'aklanma hakkı'nı korumaktır. Bu haklar, adil yargılanma hakkının bir parçasıdır. Şikayetten vazgeçme üzerine verilecek bir 'düşme' kararı, sanığın suçlu ya da suçsuz olduğu konusunda bir hüküm içermez; sadece yargılamayı usuli bir nedenle sona erdirir. Ancak sanık, üzerine atılı suçu hiç işlemediğine ve masum olduğuna inanıyorsa, yargılamanın sonunda bir 'beraat' kararı alarak tamamen aklanmak isteyebilir. 'Düşme' kararı, kamuoyu nezdinde veya kişisel olarak 'suçluydu ama şikayet geri çekildiği için kurtuldu' gibi bir algı yaratabilir. Sanık, bu 'leke' ile yaşamak istemediği için vazgeçmeyi kabul etmeyerek, yargılamanın sonuna kadar devam etmesini ve masumiyetinin bir mahkeme kararıyla tescil edilmesini talep etme hakkına sahiptir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/ceza-hukuku/sikayete-bagli-suclar-nelerdir-tck.html, ayboga.av.tr/kamu-davasi-nedir/)