5271 sayılı CMK'ya göre bir sanığa 'güvence' (kefalet) ile serbest bırakılması kararı verildiğinde, sanığın yatırdığı bu paranın akıbeti ne olur? `barandogan.av.tr/blog/mevzuat/cmk-madde-113-guvence.html` metnindeki Yargıtay 12. Ceza Dairesi kararında, yerel mahkemenin bu konudaki hatası neydi ve doğru uygulama nasıl olmalıydı?

Sanığın yatırdığı güvence (kefalet) parasının akıbeti, CMK m. 113 ve 115'e göre belirlenir. Bu para hem sanığın duruşmalara katılmasını sağlamak hem de olası bir mahkumiyet halinde mağdurun zararı, yargılama giderleri ve para cezası gibi borçların ödenmesini temin etmek içindir. `barandogan.av.tr`'deki Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2013/21094 E. sayılı kararında, yerel mahkemenin hatası, sanığın yatırdığı kefalet parasının 'karar kesinleştiğinde iadesine' karar vermesidir. Yargıtay'a göre bu hatalıdır. Doğru uygulama, CMK m. 113 ve 115'e göre olmalıydı. Buna göre mahkeme; - Öncelikle, güvence bedelinin hangi kısmının sanığın duruşmalara katılımını temin ettiğini, hangi kısmının ise olası parasal yükümlülüklere (mağdur zararı, masraflar vb.) karşılık geldiğini kararında belirtmelidir (CMK m. 113/2). - Yargılama sonunda, eğer sanık tüm duruşmalara katılmış ve usuli yükümlülüklerini yerine getirmişse, güvencenin bu amaca hizmet eden kısmı kendisine iade edilir (CMK m. 115/1). - Güvencenin diğer kısmı ise, mahkumiyet halinde kararda belirtilen mağdur zararı, nafaka borcu, yargılama gideri, para cezası gibi borçların ödenmesinde kullanılır. Arta kalan bir miktar olursa bu da sanığa iade edilir (CMK m. 115/3). - Beraat veya kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilirse, güvencenin tamamı sanığa geri verilir (CMK m. 115/2). Yerel mahkeme, bu detaylı mahsup ve iade prosedürünü uygulamak yerine, basitçe 'kesinleşince iade' diyerek kanunun amir hükümlerini göz ardı etmiştir.