Bir davada, taraflardan birinin sunduğu 'uzman mütalaası' (CMK m. 67/6), mahkemece atanan 'bilirkişi raporu' ile çelişiyorsa, mahkemenin bu çelişki karşısındaki pozisyonu ne olmalıdır? Mahkeme, bu raporlardan birini diğerine gerekçesiz olarak üstün tutabilir mi? `barandogan.av.tr/blog/mevzuat/cmk-madde-67-bilirkisi-raporu-uzman-mutalaasi.html` ve `www.zulkufarslan.av.tr/kasten-yaralama-yuzde-sabit-iz/` metinlerindeki genel ilkelerden hareketle tartışınız.

Mahkeme, birbiriyle çelişen bilirkişi raporu ve uzman mütalaası karşısında, bu raporlardan birini diğerine gerekçesiz olarak üstün tutamaz. Her iki metinde de vurgulanan temel ilke, bilirkişi raporlarının (ve dolayısıyla uzman mütalaalarının) mahkemeyi bağlayıcı olmadığı, HMK m. 282 (CMK için de geçerli bir ilke) uyarınca hakimin delilleri serbestçe takdir edeceği, ancak bu takdirini gerekçelendirmek zorunda olduğudur. Mahkemenin izlemesi gereken yol şudur: 1) Çelişkinin Giderilmesi: Mahkemenin öncelikli görevi, raporlar arasındaki bilimsel veya teknik çelişkiyi gidermektir. Bunun için CMK m. 67/5'e dayanarak, mevcut bilirkişiden ek rapor isteyebilir, bilirkişileri veya uzmanı duruşmaya çağırıp dinleyerek çelişkiyi gidermeye çalışabilir veya tüm bu çabalara rağmen çelişki giderilemezse yeni bir bilirkişi heyeti atayarak yeniden rapor alınmasını sağlayabilir. 2) Gerekçeli Karar: Mahkeme, çelişkiyi gideremediyse veya giderdikten sonra raporlardan birine itibar etmeye karar verdiyse, neden diğerini değil de o raporu üstün tuttuğunu, hangi bilimsel gerekçelere, hangi somut verilere dayandığını kararının gerekçesinde açıkça ve denetime elverişli bir şekilde ortaya koymalıdır. `www.zulkufarslan.av.tr`'deki YCGK kararında olduğu gibi, mahkeme 'oluşa uygun düşmeyen' bir rapora itibar etmemelidir. Gerekçesiz bir tercih, adil yargılanma hakkının ve kararların gerekçeli olması ilkesinin (Anayasa m. 141) ihlali anlamına gelir ve kanun yolunda bozma nedeni teşkil eder.