5237 sayılı TCK'nın 87/4. maddesi, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarını düzenlerken, bu fıkraya TCK m. 86/2'de (basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek yaralama) atıf yapmamıştır. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin E:2006/3677 sayılı kararında, basit bir yaralama eylemi sonucu ölümün gerçekleşmesi durumunda, sanığın cezai sorumluluğunun hangi kanun maddesine göre belirlenmesi gerektiği ifade edilmiştir?

Bu karar, ceza hukukunda 'kastedilenden daha ağır bir neticenin meydana gelmesi' durumunda sorumluluğun nasıl belirleneceğine dair önemli bir içtihattır. TCK m. 87/4, kasten yaralama sonucunda ölüm meydana gelirse, sanığın cezasının ağırlaştırılacağını düzenler. Ancak bu ağırlaştırmanın uygulanabilmesi için, temel yaralama fiilinin en azından TCK m. 86/1 veya 86/3 kapsamında bir yaralama olması gerekir. Kanun koyucu, TCK m. 87/4'te, en hafif yaralama hali olan 'basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek' (BTM) yaralamayı (TCK m. 86/2) bu kapsamın dışında tutmuştur. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin E:2006/3677 sayılı kararındaki olayda da, sanığın eylemi BTM ile giderilebilecek basit bir yaralama niteliğindedir, ancak mağdurun mevcut kronik kalp yetmezliği nedeniyle bu basit eylem ölümü tetiklemiştir. Bu durumda TCK m. 87/4 uygulanamaz. Yargıtay, bu durumda başvurulması gereken hükmün TCK m. 23 olduğunu belirtmiştir. TCK m. 23, 'Neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç' genel hükmünü düzenler ve bir fiilin, kastedilenden daha ağır veya başka bir neticenin oluşumuna sebebiyet vermesi halinde, kişinin bu neticeden sorumlu tutulabilmesi için bu netice açısından en azından 'taksirle' hareket etmesi gerektiğini belirtir. Yargıtay, bu nedenle mahkemenin, TCK m. 87/4'ü değil, 'taksirle ölüme neden olma' suçunu düzenleyen TCK m. 85'i, TCK m. 23'teki genel ilke çerçevesinde uygulayarak bir sonuca varması ve bu sonucun lehe olup olmadığını eski kanunla karşılaştırması gerektiğini belirterek kararı bozmuştur. Yani, BTM ile giderilebilecek bir yaralama fiili ölüme yol açarsa, fail 'kasten yaralama sonucu ölüme neden olmaktan' (m. 87/4) değil, eğer ölüm neticesi açısından en azından taksiri varsa, 'taksirle ölüme neden olmaktan' (m. 85) sorumlu tutulabilir.