Çekişmeli boşanma davasında talep edilebilen nafaka türlerini (tedbir, iştirak, yoksulluk) amaçları, talep koşulları ve sona erme sebepleri açısından karşılaştırmalı olarak analiz ediniz.

Çekişmeli boşanma davasında üç temel nafaka türü bulunmaktadır ve her birinin amacı ve hukuki rejimi farklıdır: 1) Tedbir Nafakası (TMK m. 169): Amacı, boşanma davası süresince ekonomik olarak zor duruma düşecek olan eşin ve ergin olmayan çocukların geçimini ve barınmasını sağlamaktır. Dava açılmadan önce veya dava sırasında talep edilebilir. Hatta hakim, talep olmasa bile re'sen karar verebilir. Eşin kusurlu olması tedbir nafakası bağlanmasına engel değildir. Bu nafaka, davanın kesinleşmesiyle birlikte kendiliğinden sona eren 'geçici' bir tedbirdir. 2) İştirak Nafakası (TMK m. 182): Amacı, boşanma sonrasında velayeti kendisine verilmeyen eşin, çocuğun bakım, eğitim ve sağlık gibi giderlerine kendi mali gücü oranında katılımını sağlamaktır. Sadece çocuk için hükmedilir. Çocuğun ergin olmasıyla (18 yaşını doldurmasıyla) kural olarak sona erer. Ancak, çocuk ergin olmasına rağmen eğitimi devam ediyorsa, eğitim hayatı sonuna kadar devam edebilir. Çocuğun evlenmesi veya bir meslek/sanat edinerek kendi geçimini sağlamasıyla da sona erer. 3) Yoksulluk Nafakası (TMK m. 175): Amacı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olan eşin, diğer eşten daha ağır kusurlu olmamak kaydıyla, geçimini sağlamak için mali gücü oranında süresiz olarak nafaka alabilmesidir. Bu nafaka sadece eş için hükmedilir. Talep şarttır, hakim re'sen karar veremez. Sona erme sebepleri ise; nafaka alacaklısının yeniden evlenmesi, taraflardan birinin ölümü veya alacaklının yoksulluk durumunun ortadan kalkması, haysiyetsiz hayat sürmesi ya da evli olmadan fiilen evli gibi başka biriyle yaşamasıdır. Bu son hallerde nafakanın kaldırılması için mahkeme kararı gerekir.