Bir ceza davasında sanık, olayla ilgili önemli bilgilere sahip olduğunu düşündüğü ancak delil listesinde bildirmediği bir tanığın dinlenmesini, yargılamanın ilerleyen bir aşamasında talep edebilir mi? Mahkemenin bu talebi, 'delillerin süresinde sunulmadığı' gerekçesiyle reddetmesi, 'maddi gerçeğe ulaşma' ilkesi açısından nasıl değerlendirilmelidir?

Ceza muhakemesinin temel amacı 'maddi gerçeğe ulaşmaktır'. Bu ilke, Hukuk Muhakemesindeki 'taraflarca getirilme' ilkesinden farklı olarak, mahkemeye re'sen delil araştırma yetkisi ve yükümlülüğü verir (CMK m. 160, 206). Kural olarak tanıkların ve diğer delillerin dilekçeler aşamasında veya en geç duruşmada bildirilmesi istenir. Ancak ceza yargılamasının bu özel niteliği gereği, taraflar hüküm verilinceye kadar her aşamada yeni delil gösterebilir ve tanık dinletebilirler. Sanığın, yargılamanın ilerleyen bir aşamasında, davanın aydınlatılmasına hizmet edecek bir tanığın dinlenmesini talep etmesi mümkündür. Mahkemenin, sırf 'süresinde bildirilmediği' gibi şekli bir gerekçeyle, maddi gerçeğin ortaya çıkmasına katkı sağlayacak bir delili toplamaktan kaçınması, ceza muhakemesinin amacına aykırı düşer ve adil yargılanma hakkını ihlal edebilir. Bu durum, Yargıtay tarafından bir bozma sebebi olarak kabul edilmektedir.