Tehdit suçunun (TCK m. 106) nitelikli hallerinden olan 'silahla' işlenmesi (m. 106/2-a) ile 'var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak' işlenmesi (m. 106/2-d) arasındaki fark nedir? Bir mafya üyesinin, belindeki tabancayı göstererek bir kişiyi tehdit etmesi durumunda bu iki nitelikli hal birlikte uygulanabilir mi?

İki nitelikli hal de tehdidin ciddiyetini ve mağdur üzerindeki korkutucu etkisini artırdığı için daha ağır cezayı gerektirir. Aralarındaki temel fark şudur: 'Silahla' tehdit (m. 106/2-a), suçun işlenmesinde kullanılan somut araca (tabanca, bıçak vb.) odaklanır. Tehdidin korkutuculuğu, failin elindeki fiziki silahtan kaynaklanır. 'Suç örgütünün korkutucu gücünden yararlanarak' tehdit (m. 106/2-d) ise, failin arkasındaki soyut güce odaklanır. Tehdidin korkutuculuğu, failin mensubu olduğu veya olduğunu iddia ettiği örgütün toplumdaki namından ve yarattığı dehşet algısından kaynaklanır. Bu durumda failin üzerinde somut bir silah olmasa bile, 'Biz X örgütüyüz' demesi yeterlidir. Bir mafya üyesinin, belindeki tabancayı göstererek tehdit etmesi durumunda, eylem hem silahla hem de örgütün korkutucu gücünden yararlanılarak işlenmiştir. Ancak bu durumda TCK'daki genel içtima kuralları gereği, özellikle 'bileşik suç' (TCK m. 42) veya 'fikri içtima' (TCK m. 44) prensipleri ışığında, faile tek bir nitelikli halden ceza verilir. Yargıtay, bu gibi durumlarda genellikle daha geniş kapsamlı ve özel bir düzenleme olan (daha fazla haksızlık içeriği taşıyan) 'örgütün korkutucu gücünden yararlanma' halinin uygulanmasını, silahla tehdidin ise bu eylemin içinde eridiğini kabul etme eğilimindedir. Dolayısıyla iki nitelikli halden ayrı ayrı ceza artırımı yapılmaz (www.zulkufarslan.av.tr/ilk-haksiz-hareketin-saniktan-gelmesi/).