5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan nitelikli dolandırıcılık hallerinin, diğer nitelikli hallerden ceza miktarı açısından ne gibi bir farkı vardır?

TCK m. 158/1'in sonunda yer alan 'Ancak, (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hâllerde hapis cezasının alt sınırı dört yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.' hükmü, bu bentlerde sayılan nitelikli haller için daha ağır bir yaptırım rejimi öngörmektedir. Diğer nitelikli dolandırıcılık hallerinde (a, b, c, d, g, h, i bentleri) hapis cezasının alt sınırı üç (3) yıl iken, bu beş bent için alt sınır dört (4) yıla çıkarılmıştır. Ayrıca, diğer bentlerde adli para cezasının miktarı hakimin takdirine bağlı iken, bu beş bentte adli para cezasının 'suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağı' şeklinde özel bir hesaplama usulü ve asgari bir sınır getirilmiştir. Kanun koyucu, kamu kurumlarının zararına (e), bilişim sistemlerinin veya bankaların araç olarak kullanılması (f), haksız kredi temini (j), sigorta bedelini alma (k) ve sahte kamu görevlisi/bankacı (l) gibi fiilleri, toplumsal zararı ve haksızlık içeriği daha yoğun olduğu için daha ağır bir şekilde cezalandırmayı amaçlamıştır. (www.zulkufarslan.av.tr/kamu-kurumunun-arac-olarak-kullanilmasi/)