Güveni kötüye kullanma suçunda (TCK m. 155), mağdurun uğradığı zararın varlığı, suçun oluşması için bir ön koşul mudur?

Hayır, değildir. Metinde de belirtildiği gibi, 'Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için ortaya maddi bir hasarın çıkması şart değildir. ... Zarar suçun unsurlarından değildir.' Bu suç, bir 'tehlike suçu' değil, bir 'zarar suçu' olarak kabul edilse de, buradaki 'zarar', malvarlığında somut bir eksilmeden ziyade, mal sahibinin mal üzerindeki 'tasarruf yetkisinin ihlal edilmesi' olarak anlaşılmalıdır. Suç, failin, kendisine belirli bir amaçla devredilen mal üzerinde, devir amacına aykırı bir tasarrufta bulunması veya zilyetliğin devredildiği olgusunu inkar etmesiyle 'tamamlanır'. Bu anda mal sahibinin mal üzerindeki serbestçe tasarruf etme hakkı ihlal edilmiş olur. Örneğin, korunması için bırakılan bir arabayı, sahibinden izinsiz olarak alıp kullanmak, arabaya bir zarar verilmese veya yakıtı eksilmese bile güveni kötüye kullanma suçunu oluşturur. Çünkü mal, devir amacına aykırı kullanılmıştır. Maddi bir zararın ortaya çıkması, sadece cezanın belirlenmesinde (TCK m. 61) dikkate alınabilecek bir ağırlaştırıcı neden olabilir, ancak suçun oluşumu için zorunlu bir unsur değildir. (avmehmetgenc.com/blog/guveni-kotuye-kullanma-sucu/111)