Terk nedeniyle boşanma davasında (TMK m. 164), ihtara rağmen ortak konuta dönmeyen eş, dönmemekte haklı bir sebebe dayanıyorsa, bu durumun hukuki sonucu ne olur?

Eğer terk eden eş, ihtara rağmen ortak konuta dönmemekte haklı bir sebebe dayanıyorsa (örneğin, diğer eşin şiddet uygulaması, sadakatsizliği, evden kovması veya dönmesi halinde can güvenliğinin tehlikede olması gibi), bu durum ihtarın hukuki sonuç doğurmasını engeller. Terk eden eş, haklı sebebi olduğu için kusurlu sayılmaz. Bunun hukuki sonuçları şunlardır: 1) Terk Nedeniyle Açılan Dava Reddedilir: İhtar çeken eşin, haklı sebeple dönmeyen eşe karşı açtığı terk nedeniyle boşanma davası, mahkeme tarafından reddedilir. Çünkü terk eylemi 'haksız' değildir. 2) Karşı Dava Açma Hakkı Doğar: Terk etmekte haklı olan eş, bu haklı sebeplere (diğer eşin kusurlu davranışlarına) dayanarak, kendisi 'evlilik birliğinin temelinden sarsılması' (TMK m. 166/1) nedeniyle bir karşı boşanma davası açabilir. Bu davada, terk eylemi kendisine kusur olarak yüklenemez, tam tersine, kendisini terk etmeye zorlayan diğer eşin davranışları kusur olarak değerlendirilir. (oner.av.tr/terk-nedeniyle-bosanma-davasi/)