Bir davanın gerekçeli kararında, HMK m. 297'de sayılan unsurlardan birinin (örneğin, delillerin tartışılması ve ret veya üstün tutulma nedenlerinin) bulunmaması, tek başına bir bozma nedeni midir?

Evet, tek başına bir bozma nedenidir. HMK m. 297, bir mahkeme kararının 'gerekçesinde' bulunması gereken asgari unsurları emredici bir şekilde saymıştır. Bu unsurlar arasında 'iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep' yer almaktadır. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2015/3209 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, Anayasa'nın 141/3. maddesi de 'bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır' hükmünü içerir. Gerekçe, tarafların kararı neden anladıklarını, hangi delilin neden kabul edilip diğerinin neden reddedildiğini görmelerini ve kanun yolu denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesini sağlar. Mahkemenin, delilleri tartışmadan, hangi delile neden üstünlük tanıdığını açıklamadan, sadece soyut ifadelerle veya yasa metnini tekrar ederek bir sonuca varması, gerekçesiz hüküm kurmak anlamına gelir. Bu durum, adil yargılanma hakkının ve gerekçeli karar hakkının ihlalidir ve üst mahkeme tarafından re'sen dikkate alınarak hükmün bozulmasını gerektirir. (www.zulkufarslan.av.tr/taniklarin-dinlenilmemesi/)