Güveni kötüye kullanma suçunun (TCK m. 155), memuriyete girişte engel teşkil eden 'yüz kızartıcı suçlardan' sayılmasının yasal dayanağı nedir?

'Yüz kızartıcı suç' kavramı, Türk Ceza Kanunu'nda tanımlanmış bir kategori değildir. Bu kavram, başta Anayasa (m. 76) ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu (DMK) olmak üzere özel kanunlarda, belirli haklardan (seçilme hakkı, memur olma hakkı vb.) yoksun bırakılmaya neden olan suçları ifade etmek için kullanılır. Güveni kötüye kullanma suçunun memuriyete engel teşkil eden yüz kızartıcı suçlardan sayılmasının doğrudan yasal dayanağı, DMK'nın 48. maddesinin A bendinin 5. alt bendidir. Bu maddede, devlet memurluğuna alınacaklarda aranan genel şartlar sayılırken, affa uğramış olsalar bile '...zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, hileli iflas...' suçlarından mahkum olmamak şartı getirilmiştir. Kanun koyucu, bu suçları, kamusal bir görev olan memuriyetin gerektirdiği dürüstlük, sadakat ve güvenilirlik vasıflarıyla bağdaşmayan, nitelikleri itibarıyla utanç verici (yüz kızartıcı) fiiller olarak kabul etmiş ve bu suçlardan mahkumiyeti mutlak bir memuriyet engeli olarak düzenlemiştir. (avmehmetgenc.com/blog/guveni-kotuye-kullanma-sucu/111)