Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 2020/19676 K. sayılı kararında, Anayasa Mahkemesi'nin basit yargılama usulüne ilişkin iptal kararının 'geriye yürümezlik' kuralına rağmen derdest dosyalara uygulanmasının gerekçesi olarak hangi ceza hukuku ilkesi gösterilmiştir?

Yargıtay kararında, Anayasa Mahkemesi kararlarının kural olarak geriye yürümemesine rağmen, somut olaydaki iptal kararının derdest dosyalara uygulanmasının gerekçesi olarak 'lehe kanun ilkesi' gösterilmiştir. Kararda, ceza muhakemesi kanunlarındaki değişikliklerin 'derhal uygulanması' ilkesinin geçerli olduğu, ancak yapılan değişikliğin sanık lehine 'maddi ceza hukukuna' ilişkin sonuçlar doğurması halinde durumun farklılaştığı belirtilmiştir. CMK m. 251/3'te yer alan 'sonuç cezanın dörtte bir oranında indirilmesi' hükmü, sanığın alacağı cezanın miktarını doğrudan etkileyen, yani maddi ceza hukukuna ilişkin lehe bir sonuçtur. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 7, Anayasa m. 38 ve TCK m. 7'de güvence altına alınan lehe kanunun geçmişe yürümesi ilkesi uyarınca, sanık lehine olan bu maddi sonuç doğuran usul kuralının, Anayasa Mahkemesi'nin engeli kaldıran iptal kararından sonra, henüz kesinleşmemiş tüm dosyalara uygulanması gerektiği kabul edilmiştir. (barandogan.av.tr/blog/mevzuat/cmk-madde-251-basit-yargilama-usulu.html)