Sebepsiz zenginleşmede zamanaşımı süresini düzenleyen TBK m. 82'deki 'iki yıllık' ve 'on yıllık' sürelerin başlangıç anları arasındaki fark nedir? Bir alacak hakkının kazanılması suretiyle gerçekleşen zenginleşmede, zamanaşımı dolduktan sonra borçluya tanınan özel savunma imkanı nedir?

TBK m. 82, sebepsiz zenginleşme talepleri için iki farklı zamanaşımı süresi ve bu sürelerin başlangıç anlarını düzenler: 1) İki Yıllık Sübjektif Süre: Bu kısa zamanaşımı süresi, 'hak sahibinin, geri isteme hakkı olduğunu öğrendiği tarihten' itibaren işlemeye başlar. Bu, alacaklının hem malvarlığının azaldığını hem de bu azalmanın sebepsiz olduğunu, yani geri isteme hakkına sahip olduğunu fiilen öğrendiği anı ifade eder. 2) On Yıllık Objektif Süre: Bu uzun zamanaşımı süresi ise, alacaklının durumu öğrenip öğrenmediğine bakılmaksızın, her halde 'zenginleşmenin gerçekleştiği tarihten' itibaren işlemeye başlar. On yıllık süre dolduktan sonra, alacaklı durumu yeni öğrenmiş olsa bile talep hakkı zamanaşımına uğrar. Maddenin son cümlesi, borçluya özel bir savunma imkanı tanır: Eğer zenginleşme, zenginleşenin bir 'alacak hakkı kazanması' suretiyle gerçekleşmişse (örneğin, borçlu olmadığı bir senedi ödeyen kişinin yaptığı ödeme ile alacaklının alacak hakkı kazanması), borçlu, sebepsiz zenginleşme davası açma hakkı zamanaşımına uğramış olsa bile, alacaklı kendisine karşı bu alacağı (örneğin başka bir borcu) ileri sürdüğünde 'her zaman bu borcunu ifadan kaçınabilir'. Bu, zamanaşımına uğramış bir alacağın takasta ileri sürülebilmesine benzer, daimi bir defi (savunma) hakkıdır. (barandogan.av.tr/blog/borclar-hukuku/sebepsiz-zenginlesme-davasi-nedir.html, Y3HD-K.2021/11812)