5275 sayılı İnfaz Kanunu m. 1'de belirtilen kanunun amacı, Yargıtay tarafından tazyik hapsi gibi yaptırımların infaz rejimini belirlemede nasıl bir yorum aracı olarak kullanılmaktadır?

5275 sayılı Kanun'un 1. maddesi, 'Bu Kanunun amacı, ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazına ilişkin usûl ve esasları düzenlemektir.' diyerek kendi uygulama alanını net bir şekilde çizmiştir. Yargıtay, bu maddeyi bir yorum aracı olarak kullanarak, kanunda yer alan lehe hükümlerin (koşullu salıverilme, denetimli serbestlik vb.) kapsamını belirlemektedir. Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 2014/17713 K. sayılı kararında da görüldüğü üzere, mahkeme öncelikle bir yaptırımın hukuki niteliğini tespit etmektedir. Tazyik hapsi, TCK m. 45 anlamında bir 'hapis cezası' veya 'güvenlik tedbiri' olmadığından, 5275 sayılı Kanun'un amaç ve kapsamı dışında kalmaktadır. Dolayısıyla, 5275 sayılı Kanun'da düzenlenen ve amacı 'ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazı' olan denetimli serbestlik, koşullu salıverilme gibi kurumlar, bu kanunun kapsamına girmeyen tazyik hapsi için uygulanamaz. Madde 1, kanunun uygulama çerçevesini belirleyerek, kanunda yer almayan yaptırım türlerine kanundaki hükümlerin kıyasen uygulanmasını engellemekte ve 'kanunilik' ilkesini pekiştirmektedir. (barandogan.av.tr/blog/mevzuat/infaz-kanunu-madde-1.html)