Bir trafik kazasında, hem sürücünün hem de yayanın kusurlu olduğu durumlarda, TCK m. 22/6'da düzenlenen 'şahsi cezasızlık veya cezada indirim nedeni'nin uygulanma koşulları nelerdir? Sürücünün, kazada kendi çocuğunu öldürmesi bu kapsamda değerlendirilebilir mi?

TCK m. 22/6, taksirli suçlarda istisnai bir durumu düzenler. Bu hükmün uygulanabilmesi için şu koşulların bir arada bulunması gerekir: 1) Taksirle işlenen bir suç olmalıdır. 2) Suçun neden olduğu netice (ölüm veya yaralanma), 'münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından' bir mağduriyete yol açmalıdır. 3) Bu mağduriyet, faile 'artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede' ağır olmalıdır. Bu hüküm, failin kendi kusuruyla en büyük cezayı zaten çekmiş olduğu fikrine dayanır. Sürücünün, kendi kusurlu hareketiyle (basit taksir) bir trafik kazasına neden olması ve bu kazada kendi çocuğunun ölmesi, TCK m. 22/6'nın tipik uygulama alanıdır. Bu durumda, fail (baba/anne) zaten evladını kaybetmenin derin ıstırabını yaşadığı için, mahkeme, bu kişisel ve ailevi mağduriyetin bir ceza verilmesini gereksiz kılacak ağırlıkta olduğuna kanaat getirirse, faile hiç ceza vermeyebilir. Maddeye göre, eğer eylem 'bilinçli taksirle' işlenmişse ceza verilmemesi mümkün değildir, ancak verilecek ceza yarıdan altıda bire kadar indirilebilir. Önemli olan, neticenin başkalarını değil, münhasıran failin kendisini ve ailesini ağır derecede mağdur etmesidir. (www.zulkufarslan.av.tr/yayaya-ceza-verilir-mi/)