Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin E:2015/12307, K:2016/10465 sayılı kararında, mahkemenin CMK m.18/2'ye aykırı olarak re'sen yetkisizlik kararı vermesi neden bozma sebebi sayılmıştır? Bu kararın, yetki kurallarının kesinliği ve usul ekonomisi ilkeleri açısından anlamını açıklayınız.

Yargıtay'ın bu kararı, CMK m.18/2'nin emredici niteliğini vurgulamaktadır. CMK m.18/2, yetkisizlik iddiasının ileri sürülebileceği veya mahkemenin re'sen karar verebileceği zamanı 'sanığın sorgusundan önce' olarak kesin bir şekilde sınırlamıştır. Bu aşama geçtikten sonra, ne taraflar yetkisizlik iddiasında bulunabilir ne de mahkeme kendiliğinden yetkisizlik kararı verebilir. Mahkeme, artık o davaya bakmakla yetkili hale gelir. Kararda, bu emredici hükme rağmen, yargılamanın ilerleyen bir aşamasında mahkemenin re'sen yetkisizlik kararı vermesi, açık bir kanuna aykırılık olarak görülmüş ve bozma sebebi yapılmıştır. Bu kuralın amacı, usul ekonomisi ilkesi gereği yargılamanın gereksiz yere uzamasını ve farklı mahkemeler arasında gidip gelmesini önlemektir. Kanun koyucu, yargılamanın hızı ve etkinliğini, yetki kuralının mutlak doğruluğundan daha üstün tutarak, belirli bir aşamadan sonra yetki tartışmasını kapatmayı tercih etmiştir. Yargıtay kararı da bu yasal tercihi teyit etmektedir (hmk-madde-18-yetkisizlik-iddiasi).