TBK m.347'ye göre, on yıllık uzama süresi sonunda kiraya verenin, sözleşmeyi herhangi bir sebep göstermeksizin sona erdirme hakkını kullanabilmesi için aranan 'bu süreyi izleyen her uzama yılının bitiminden en az üç ay önce bildirimde bulunmak' şartını somut bir örnek üzerinden açıklayınız.

Bu şart, kiracının hazırlıksız yakalanmasını önlemeyi amaçlayan bir güvencedir. Şöyle bir örnekle açıklanabilir: Kira sözleşmesi 01.09.2010 tarihinde 1 yıl süreli olarak imzalanmış olsun. Sözleşme her yıl yenilenerek devam etmiştir. Belirli süreli sözleşme, ilk 1 yıllık sürenin bitimiyle 'belirsiz süreli' hale gelmez, aynı koşullarla birer yıllık sürelerle uzamış sayılır. Kiraya verenin bu hakkı kullanabilmesi için, sözleşmenin başlangıcından itibaren 10 yıllık 'uzama süresinin' dolması gerekir. 1 yıllık ilk süre + 10 yıllık uzama süresi = 11 yıl. Yani sözleşmenin başlangıcından itibaren 11 yıl geçmelidir. Bu süre 01.09.2021'de dolar. Kiraya veren, bu tarihten sonraki 'ilk uzama yılının' (01.09.2021 - 31.08.2022) bitiminden, yani 31.08.2022'den, en az 3 ay önce (yani en geç 31.05.2022 tarihine kadar) kiracıya yazılı bir fesih bildirimi göndermelidir. Bu bildirimi yaparsa, sözleşme 31.08.2022 tarihinde sona erer ve tahliye talep edebilir. Eğer bu ilk fırsatı kaçırırsa, bir sonraki uzama yılının (01.09.2022 - 31.08.2023) bitiminden en az 3 ay önce bildirimde bulunarak hakkını kullanabilir (kiracinin-tahliyesi).