Bir memurun refakat izni alabilmesi için sağlık kurulu raporunda bulunması gereken temel unsurlar nelerdir? Samsun 3. İdare Mahkemesi'nin 2019/282 E. sayılı kararında, raporda sadece 'hayati tehlikesi bulunduğu' ifadesinin yazılmamasının talebin reddi için yeterli görülmemesinin hukuki gerekçesi ne olabilir?

Devlet Memurlarına Verilecek Hastalık Raporları ile Refakat İznine İlişkin Yönetmeliğin 10. maddesine göre, refakat iznine esas teşkil edecek sağlık kurulu raporunda; 'refakati gerektiren tıbbî sebepler, refakat edilmediği takdirde hayatî tehlike bulunup bulunmadığı, sürekli ve yakın bakım gerekip gerekmediği, üç ayı geçmeyecek şekilde refakat süresi ve varsa refakatçinin sahip olması gereken özel nitelikler' yer almalıdır. Samsun 3. İdare Mahkemesi'nin anılan kararında, raporda 'hayati tehlike' ibaresinin eksikliğinin tek başına ret sebebi sayılmaması, muhtemelen mahkemenin 'şekilcilik' yerine 'özü' esas alan bir yorum yapmasından kaynaklanmaktadır. Eğer raporun genel içeriğinden, hastanın durumunun 'sürekli ve yakın bakım' gerektirdiği, refakat edilmemesinin hasta için ciddi riskler doğuracağı ve refakatin tıbben zorunlu olduğu açıkça anlaşılıyorsa, mahkeme, sadece belirli bir cümlenin yazılmamış olmasını, hakkın kullanımını engelleyecek katı bir formalite olarak görmemiş olabilir. Özellikle davacının çocuğunun küçük ve bakıma muhtaç olması gibi somut durumlar da dikkate alınarak, idarenin katı ve dar yorumunun hakkın özünü zedelediği sonucuna varılmış olabilir. Bu, idari işlemin 'sebep' unsurundaki hukuka aykırılık olarak değerlendirilmiştir (refakat-izni).