Seçim barajının, Anayasa'nın 67. maddesinde yer alan 'temsilde adalet' ve 'yönetimde istikrar' ilkeleri arasında nasıl bir denge kurmayı amaçladığını ve bu dengenin baraj oranı yükseldikçe hangi ilke aleyhine bozulduğunu açıklayınız.

Anayasa m.67/6, 'Seçim kanunları, temsilde adalet ve yönetimde istikrar ilkelerini bağdaştıracak biçimde düzenlenir' hükmünü içerir. Bu iki ilke arasında doğal bir gerilim vardır. 'Temsilde adalet' ilkesi, parlamentonun, toplumdaki farklı siyasi görüşleri aldıkları oy oranına mümkün olduğunca yakın bir şekilde yansıtmasını hedefler. Bu ilke, düşük veya sıfır barajı gerektirir. 'Yönetimde istikrar' ilkesi ise, parçalı bir meclis yapısının ve koalisyon hükümetlerinin yaratabileceği siyasi istikrarsızlıkları önlemek amacıyla, parlamentoda daha az sayıda ve daha güçlü parti gruplarının oluşmasını hedefler. Bu ilke de seçim barajının varlığını meşru kılar. Seçim barajı, bu iki ilke arasında bir denge kurma aracıdır. Ancak, baraj oranı yükseldikçe bu denge 'yönetimde istikrar' lehine, 'temsilde adalet' aleyhine bozulur. %10 gibi yüksek bir baraj, milyonlarca seçmenin oyunun parlamentoya yansımamasına, yani temsil adaletinin ciddi şekilde zedelenmesine yol açar. Metindeki tartışma da, Türkiye'deki %10'luk barajın bu dengeyi 'temsilde adalet' aleyhine orantısız bir şekilde bozduğu ve hak ihlaline neden olduğu iddiası etrafında şekillenmektedir (secim-baraji-tartismasi-devam-ederken).