Teknik takip tedbirlerinin (iletişimin denetlenmesi, gizli soruşturmacı, teknik araçlarla izleme) uygulanabilmesi için CMK'da aranan 'başka suretle delil elde etme imkanının bulunmaması' şartının hukuki anlamı ve önemi nedir? Bu şartın varlığı nasıl denetlenir?

Bu şart, CMK'da düzenlenen teknik takip tedbirlerinin 'tali (ikincil)' nitelikte olduğunu ifade eder. Temel hak ve özgürlüklere (özel hayatın gizliliği, haberleşme hürriyeti vb.) ağır müdahale niteliğindeki bu tedbirlere, ancak başka soruşturma yöntemleriyle (tanık dinleme, fiziki takip, arama vb.) delil elde etmenin mümkün olmadığı veya çok zor olduğu durumlarda başvurulabilir. Bu, 'son çare (ultima ratio)' ilkesinin bir yansımasıdır. Önemi, temel haklara yönelik keyfi ve orantısız müdahaleleri önlemektir. Bu şartın denetimi, tedbire karar veren merci (hâkim veya gecikmesinde sakınca olan halde savcı) tarafından yapılır. Karar talep eden kolluk veya savcılık, talep yazısında, neden başka yöntemlerle delil elde edemediklerini, denenen diğer yöntemlerin neden başarısız olduğunu somut gerekçelerle açıklamak zorundadır. Soyut ve genel ifadelerle (örn: 'başka türlü delil elde edilemediğinden') yapılan talepler hukuka aykırıdır. Yargılama aşamasında da mahkeme, teknik takip kararının alındığı andaki koşulları değerlendirerek bu şartın yerine getirilip getirilmediğini denetler ve hukuka aykırı bulursa, bu yolla elde edilen delilleri hükme esas alamaz (teknik-takip-ve-fiziki-takip-nedir).