Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 2012/28066 K. sayılı kararında, Toplu İş Sözleşmesi'nde yer alan refakat izni hükmü nasıl yorumlanmıştır? Refakat edilecek kişinin, işçinin çalıştığı yer dışında bir yerde tedavi görmesi yeterli midir, yoksa ikametgahının bulunduğu yerden başka bir yere sevk edilmesi şartı aranır mı?

Cevap: Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin anılan kararında, Toplu İş Sözleşmesi'nde yer alan refakat izni hükmü, *amacına uygun (teleolojik) ve sosyal devlet ilkesi çerçevesinde geniş yorumlanmıştır*. Kararda, dar ve lafzi bir yorumdan kaçınılmıştır. İdare veya işveren, hükmü dar yorumlayarak, refakat izninin ancak hastanın ikamet ettiği yerden başka bir yere *sevk edilmesi* durumunda geçerli olacağını savunmuştur. Ancak Yargıtay, bu yorumu kabul etmemiştir. Yargıtay'a göre, hükmün konulmasındaki sosyal amaç, işçinin tedavi gören yakınına fiilen refakat edebilmesini sağlamaktır. Bu nedenle, iznin kullanılabilmesi için, hastanın ikametgahından başka bir yere sevk edilmesi gibi katı bir şartın aranması yerinde değildir. Bunun yerine, *refakat edilecek kişinin, işçinin çalıştığı işyerinin bulunduğu yerin dışında bir yerde tedavi görüyor olmasının* izin için yeterli kabul edilmesi gerektiğine karar verilmiştir. Örneğin, Ankara'da çalışan bir işçinin, zaten İstanbul'da yaşayan ve İstanbul'daki bir hastanede tedavi gören annesine refakat etmesi için, annesinin önce Ankara'ya gelip oradan İstanbul'a sevk edilmesi gibi anlamsız bir prosedürün aranmaması gerektiği sonucuna varılmıştır. Bu yorum, hükmün ruhuna ve sosyal amacına daha uygun bir yaklaşımdır. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/refakat-izni/)