2914 sayılı Yükseköğretim Personel Kanunu'nda hüküm bulunmayan hallerde, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümlerinin uygulanacağını öngören atıf (2914 s.K. m. 20), hukuk tekniği açısından ne tür bir norm niteliğindedir ve işlevi nedir?

Cevap: 2914 sayılı Kanun'un 20. maddesinde yer alan bu atıf hükmü, hukuk tekniği açısından bir *'genel tamamlayıcı hukuk kuralı'* veya *'yedek hukuk kuralı'* niteliğindedir. Bu tür normların temel işlevi, özel bir kanunda (lex specialis) düzenlenmemiş veya boşluk bırakılmış konularda, hangi genel kanunun (lex generalis) hükümlerinin uygulanacağını göstererek hukuki belirliliği sağlamak ve olası yasal boşlukları doldurmaktır. Bu hükmün işlevi şudur: 1. **Boşluk Doldurma:** Yükseköğretim personelinin özlük hakları, öncelikle kendilerine özgü kanunlar olan 2914 ve 2547 sayılı kanunlara tabidir. Ancak kanun koyucu, bu özel kanunlarda her detayı düzenlemenin mümkün olmadığını öngörerek, bir düzenleme bulunmayan konularda genel memur rejimini düzenleyen 657 sayılı Kanun'a atıf yapmıştır. Metindeki Danıştay kararlarında görüldüğü gibi, kadrosuzluk nedeniyle terfi edememe gibi 2914'te düzenlenmemiş bir konuda, 657 sayılı Kanun'un 67. maddesi bu atıf sayesinde uygulanabilmiştir. 2. **Hukuki Güvenliği Sağlama:** Bu atıf, hem idareye hem de personele, özel kanunlarda bir hüküm bulunmadığında hangi kurallara göre hareket edileceğini göstererek, keyfiliği önler ve hukuki güvenliği sağlar. Kısacası, bu norm, özel hukuk rejimi ile genel hukuk rejimi arasında bir köprü kurarak, özel kanunun eksik bıraktığı alanları genel kanunla tamamlayan bir 'dolgu malzemesi' işlevi görür. (Kaynak: kadimhukuk.com.tr/makale/devlet-memurlari-kanunu-67-madde-dmk/)