Bir elektrik abonesinin, faturasına yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin iadesi için açtığı davada, 6719 sayılı Kanunla getirilen Geçici 20. madde nasıl bir rol oynamaktadır? Bu maddenin, kanunlaşmadan önce açılmış ve devam eden davalara uygulanmasının hukuki dayanağı nedir?

Cevap: 6719 sayılı Kanun'la 6446 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 20. madde, kayıp-kaçak bedeli iadesi davalarında kilit bir rol oynamaktadır. Bu madde, 'Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır' demektedir. Bu hükümle, kanun koyucu, geçmişe dönük olarak, EPDK kararlarına uygun olarak alınmış olan kayıp-kaçak bedellerinin yasal olduğunu ve iade edilemeyeceğini düzenlemeyi amaçlamıştır. Bu maddenin, kanunlaşmadan önce açılmış ve devam eden davalara uygulanmasının hukuki dayanağı, *usul hukukundaki 'derhal uygulama' ilkesi* ve kanunun bu yöndeki *açık iradesidir*. Hukuk Genel Kurulu'nun anılan kararında da belirtildiği gibi, yasa koyucu bu geçici maddeyle, yeni düzenlemenin eski uyuşmazlıklara da uygulanacağını açıkça belirtmiştir. Bu, maddi hukuka ilişkin bir kuralın, 'gerçek geriye yürüme' şeklinde, devam eden davalara uygulanmasına bir örnektir. Mahkemeler, bu yeni yasal durumu dikkate alarak, tahsilatın o dönemdeki EPDK kararlarına uygun olup olmadığını denetlemek ve bu yeni kanun çerçevesinde bir karar vermek zorundadır. Anayasa Mahkemesi'nin bu geçici maddeye yönelik iptal talebini reddetmesi de, bu uygulamanın (en azından Anayasa'ya aykırı bulunmadığı yönüyle) hukuki zeminini güçlendirmiştir. (Kaynak: www.zulkufarslan.av.tr/kayip-kacak-bedelinin-iadesi/)