5271 sayılı CMK'nın 286. maddesi, bölge adliye mahkemelerinin hangi tür kararlarına karşı temyiz yolunun kapalı olduğunu düzenlemektedir? Miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi kararlarının hukuki niteliği nedir?

CMK m. 286/2, bazı kararlar için kesinlik sınırı getirerek temyiz yolunu kapatmıştır. Metinde de belirtilen bu durumlardan bazıları şunlardır: a) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları. b) İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları. c) Üst sınırı iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlarda verilen her türlü bölge adliye mahkemesi kararları (ilk defa BAM'da verilen mahkumiyetler hariç). d) Sadece eşya veya kazanç müsaderesine ilişkin kararlarda istinaf başvurusunun esastan reddi kararları. Soruda belirtilen 'miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar'ın hukuki niteliği 'kesin' olmasıdır. Yani, bir ilk derece mahkemesi sadece adli para cezasına hükmetmişse ve bu karara karşı yapılan istinaf başvurusu, bölge adliye mahkemesi tarafından 'esastan reddedilmişse', bu red kararı kesindir ve bu karara karşı Yargıtay'a temyiz başvurusunda bulunulamaz. Bu kural, yargılamaları hızlandırmak ve daha az önemli görülen suçlar ve cezalar için Yargıtay'ın iş yükünü azaltmak amacıyla getirilmiştir.