Bir sanık, soruşturma aşamasında kendisine atanan zorunlu müdafi ile görüştürülmeden ifadesi alınırsa, bu ifadenin hukuki geçerliliği ne olur?

Bu ifade hukuka aykırı delil niteliğindedir ve hükme esas alınamaz. Zorunlu müdafilik hallerinde (örneğin CMK 150/2-3), müdafinin hukuki yardımından fiilen yararlanma hakkı esastır. AİHM'nin Salduz/Türkiye kararında da vurgulandığı gibi, avukata erişim hakkı kısıtlanarak alınan ifadeler adil yargılanma hakkını ihlal eder. Bu nedenle, böyle bir ifade delil yasakları kapsamında değerlendirilir.