Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2019/115 K. sayılı kararında, TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karar tarihi itibarıyla 'durma kararının hukuki sonuçlarını doğurması' ve CMK 223/8 maddesinde düzenlenen durma kararlarının neden 'davanın esasını çözmeyen kararlardan' olması belirtilmiştir?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2019/115 K. sayılı kararında, TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karar tarihi itibarıyla 'durma kararının hukuki sonuçlarını doğurması' ve CMK 223/8. maddesinde düzenlenen durma kararlarının 'davanın esasını çözmeyen kararlardan' olduğu belirtilmiştir. Durma kararı, davanın görülmesini geçici olarak durduran, ancak kamu davasını sona erdirmeyen bir karardır. TCK 191/2'deki tedbir kararı da, denetim süresince yargılamayı durdurur ancak kamu davasını ortadan kaldırmaz, derdest kalmaya devam eder. Bu tür kararlar, nihai bir hüküm niteliğinde olmadığı için davanın esasını çözmezler. Bu nedenle, kanun yararına bozulmaları halinde CMK 309/4-a maddesi uyarınca yerel mahkemesince yeniden karar verilmesi gerekmektedir. (Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2019/115 K., TCK Madde 191/2, CMK Madde 223/8, CMK Madde 309/4-a)