Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2015/15322 E., 2017/3875 K. sayılı kararında, sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkumiyetin TCK 151. maddesinde düzenlenen 'mala zarar verme' suçuna dair olması ve bu suçun 6763 sayılı Kanun'la uzlaşma kapsamına alınması durumunda, TCK 7/2. maddesinin nasıl uygulanması gerektiği belirtilmiştir?

Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 2015/15322 E., 2017/3875 K. sayılı kararında, sanık hakkında tekerrüre esas alınan mahkumiyetin TCK 151. maddesindeki mala zarar verme suçuna dair olması ve bu suçun 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253. maddesine göre 'uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması' karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca 'Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur' hükmünün gözetilmesi gerektiği belirtilmiştir. Bu, 'lehe kanunun zaman bakımından uygulanması' ilkesi gereğince, yeni yürürlüğe giren uzlaşma hükümlerinin geçmişte işlenmiş ve lehe olan suçlar için uygulanması gerektiği anlamına gelir. (Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2015/15322 E., 2017/3875 K., TCK Madde 7/2, CMK Madde 253, TCK Madde 151)