Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2020/31937 E., 2021/13321 K. sayılı kararında, 5607 sayılı Yasa'nın 10/1 maddesi ve CMK'nın 128/4 maddesi gereği sanık adına tescilli otomobilin fiilen el konulmasından sonra yediemin sıfatıyla sanığa teslim edilmesinin neden mevzuata uygun bir el koyma işlemi olmadığı belirtilmiştir?

Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2020/31937 E., 2021/13321 K. sayılı kararında, 5607 sayılı Yasa'nın 10/1 maddesindeki 'Bu Kanunda tanımlanan suçların işlenmesinde kullanılan taşıtlara, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 128 inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmüne göre elkonulur.' hükmü ile CMK'nın 128/4 maddesindeki 'Kara, deniz ve hava ulaşım araçları hakkında verilen elkoyma kararı, bu araçların kayıtlı bulunduğu sicile şerh verilmek suretiyle icra olunur.' hükmü nazara alındığında, sanık adına tescilli otomobilin kolluk tarafından fiilen elkonulmasından sonra 02.07.2014 tarihli 'Yediemin tutanağı' başlıklı tutanak ile yine sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilmesinin 'mevzuata uygun bir elkoyma işlemi olmadığı' belirtilmiştir. Zira, CMK 128/4 gereği el koyma kararının 'sicile şerh verilmek suretiyle' icra edilmesi esastır. Bu işlem yapılmadan malın yediemin olarak teslim edilmesi, muhafaza görevinin kötüye kullanılması suçunun oluşmamasına neden olmuştur, zira usulüne uygun bir el koyma işlemi henüz gerçekleşmemiştir. (Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/31937 E., 2021/13321 K., 5607 sayılı Kanun Madde 10/1, CMK Madde 128/4)