Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2016/328 E., 2018/6041 K. sayılı kararında, hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alınması durumunda, uzlaştırma işlemi yapılmadan hüküm kurulması neden hukuka aykırı bulunmuştur?

Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2016/328 E., 2018/6041 K. sayılı kararında, sanığın eylemine uyan hırsızlık suçunun (TCK 141/1), 02.12.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile 'uzlaşma kapsamına alındığı' nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılmadan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. CMK 253. maddesi, uzlaşma hükümlerini düzenler ve suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma usulünün uygulanmasını zorunlu kılar. Bu, lehe kanunun zaman bakımından uygulanması ilkesi gereğince, yeni yürürlüğe giren uzlaşma hükümlerinin sanık lehine uygulanması gerektiği anlamına gelir. Uzlaştırma yapılmadan yargılamaya devam edilmesi bozma nedenidir. (Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2016/328 E., 2018/6041 K., CMK Madde 253)